ذوالفقار

اقا وحيد

محمدعلي كامراني — Tue, 07 Sep 2010 18:39:00 GMT

فضيلت سلام به امام حسين (عليه السلام)

محمدعلي كامراني — Tue, 07 Sep 2010 18:21:00 GMT

فضيلت سلام به امام حسين (عليه السلام)

در زيارت عاشورا

^{شخصي خدمت امام صادق (ع) رسيد . امام پرسيدند : اي مرد ، چند بار در طول روز به زيارت جدم حسين (ع) مي روي ؟ شخص گفت : هيچ . امام پرسيد اي مرد : در طول هفته چه طور ؟ شخص گفت : هيچ . امام پرسيد : در طول ماه ، سال و يا هرچند سال ، چند بار به زيارت جدم حسين (ع) مي روي ؟ شخص گفت : مولاي من ، ميان من و حسين (ع) فرسخ ها فاصله است ( شرايط اينگونه نيست که من چندبار به زيارت حسين (ع) بروم ) . امام صادق (ع) فرمودند : واي بر تو ! هرموقع که دلت هواي زيارت حسين (ع) کرد به بالاي بلندي برو و ندا بده : السلام عليک يا ابا عبدالله .}

^{خوب از اين روايت متوجه مي شيم که يک سلام ما از راه دور ، ثواب زيارت آن امام را دارد و اين موضوع در روايات ديگر هم تصديق شده است . چنانکه خودشان فرمودند : هرکجا که ذکر ما اهل بيت (ع) باشد آنجا حرم ماست . پس با يک سلام از روي معرفت مي توان کربلايي شد و اين کم فضيلتي نيست !}

^{يا در جايي ديگر داريم که امام صادق (ع) فرمودند : هر موقع دلتان براي حسين (ع) گرفت ندا بدهيد :صل الله عليک يا اباعبدالله . از اين روايت مي توان دريافت که سلام بر حسين (ع) سعادتي بس عظيم است . چرا که خدا به حسين سلام مي دهد (صل الله عليک) . و در زيارت ناحيه مقدسه هم داريم که امام زمان (عج) در حال گريه به اباعبدالله (ع) سلام داد (چنانچه در پست قبلي ذکر شده است) . پس سلام دادن ما به اين معني است که با خداوند و امام زمان (عج) هم صدا مي شويم .}

^{خوب ؛ تا اينجا گفتيم که مي توان با سلامي از راه دور به زيارت امام حسين (ع) رفت ، امام مي خواهم بگويم که زيارت آن حضرت چه فضيلتي دارد .}

^{شخصي خدمت امام صادق (ع) رسيد ، ديد امام مشغول نماز است . گفت کمي صبر مي کنم تا نمازش تمام شود . شخص مي گويد : ديدم بعد از نماز دستان مبارک را به حالت قنوت رو به آسمان بلند کرد و فرمود : خدايا ، من و برادران من و زيارت کنندگان قبر جدم حسين (ع) را بيامرز . اي کساني که به زيارت امام حسين (ع) رفته ايد ( حتي با يک سلام ) ، قدر خودتان را بدانيد .چرا که امام صادق (ع) دعاگوي شما است .}

^{و در روايتي ديگر داريم که قبل از ولادت امام حسين (ع) همه ي پيامبران به زيارت قبر آن حضرت رفتند و دسته اي از ملائک شبانه روز در آنجا مقيم هستند . پس اي کساني که زائر حسين (ع) بوده ايد ، نام شما را در ليست زائران حسيني در کنار نام پيامبران الهي مکتوب کرده اند . اين خود فضيلتي است که شايد هيچ کس جز مقربين درگاه حق توان درک آن را نخواهد داشت .}

^{روايت داريم شخصي که به زيارت قبر امام حسين (ع) مي رود فرشتگان به پيشوازش مي آيند . وقتي از آنجا بيرون مي آيد فرشتگان بدرقه اش مي کنند و تا منزل همراه اويند . وقتي مريض مي شود آن ها به عيادتش مي آيند و در هنگام مرگ بر بالينش قرار مي گيرند .
اي زائران حسيني و اي کساني که بارها به آقايتان سلام داده ايد ، آيا صداي سلام و درود ملائک بر خودتان را نمي شنويد ؟ مطمئن باشيد که خود ارباب هم شما را نه در اين دنيا و نه در هيچ لحظه اي تنها نمي گذارد .}

^{راوي مي گويد : شخصي که تازه مرحوم شده بود به خوابم آمد . ديدم اصلا حالت خوبي ندارد . دوباره بعد از گذشت چند شب او را در خواب ديدم . در جايي بود که مانند باغ و بستان بود ، به او گفتم که چطور شد که اين قدر حال و روزت تغيير کرد ؟ گفت : پيرزني را به تازگي در اين قبرستان دفن کرده اند . از همان موقع است که امام حسين (ع) هرشب به آن پيرزن سر مي زند و به اين دليل باقي اهل قبور اين قبرستان هم شفاعت شده اند . پرسيدم ان پير زن کيست ؟ گفت از بستگان يکي از آهنگرهاي شهر است .
صبح شد به بازار آهنگرها رفتم ديدم مغازه اي بسته است . پرسيدم چرا ؟ ديگران گفتند : چون همسرش به تازگي فوت کرده است . در مجلس عزاي آن زن حضور پيدا کردم و بعد از اتمام مجلس عزا نزد شوهرش رفتم . پرسيدم آقا آيا همسر شما رابطه اي با اهل بيت (ع) داشته ؟ گفت نه . پرسيدم آيا از سادات بوده ؟ گفت نه . مرد ناراحت شد و گفت : شما با همسر من چکار داريد ؟ موضوع را برايش تعريف کردم و آن مرد گفت : آري همسر من يک اخلاق خوب داشت که هر روز صبح بعد از نماز رو به سوي کربلا مي کرد و مي گفت : السلام عليک يا ابا عبدالله .}

^{پس توجه کنيد که ذره اي معرفت نشان دادن به اهل بيت (ع) درياي محبت و معرفت آنان را برمي انگيزاند . اميدوارم اين مطلب رو به خوبي درک کرده باشيم و از اين پس با معرفتي بيش از پيش به آنان سلام دهيم .}

السلام عليک يا ابا عبدالله

*********************
والسلام عليکم و رحمه الله و برکاته

بخشي از منــاجــات دلنشينمرحــوم کافـــي

محمدعلي كامراني — Tue, 07 Sep 2010 18:20:00 GMT

بخشي از منــاجــات دلنشين

مرحــوم کافـــي

^{در روايت دارد اگر در دل شب جواني بلند شود و صورتش را در تاريکي روي زمين بگذلرد و خدا خدا کند ، خداوند به ملائکه اش خطاب مي کند : آي ملائکه ، ببينيد اين جوان چطور مي گويد خدا ، من او را بخشيدم .
يادم نمي رود يک شب در حرم سيدالشهدا ، دور قبر مطهر ابي عبدالله داشتم دعاي کميل مي خواندم . وسط دعاي کميل حالم منقلب شد ، نگاه کردم ديدم عجب مجلسي !
وسط مجلس ما قبر ابي عبدالله است و دلباخته ها هم دورش نشسته اند و مي گويند : خدا.
خيلي منقلب شدم يک دفعه گفتم : خدا ! چرا ما را نمي آمرزي ؟ مرحوم آيت الله اميني صاحب الغدير که گوشه اي نشسته بود ، يکدفعه بلند شد و فرمود : آقاي کافي چه مي گوييد ؟ گفتم دارم مي گويم خدا چرا ما را نمي آمرزي ؟ گفت : بي خود مي گويي !
گفتم : چطور آقا ؟ گفت : به خدا قسم اگر خدا مي خواست شما را نيامرزد ، شما را به حرم امام حسين نمي آورد ...}

ديروز . . . ؟ امروز . . . ؟ فردا

محمدعلي كامراني — Tue, 07 Sep 2010 18:15:00 GMT

ديروز . . . ؟ امروز . . . ؟ فردا . . . ؟

	^{ما که}^{حالا چنين زمين گيريم} ^{روزگاري} ^{در آسمان بوديم}^{بال پروازمان که وا مي شد} مي پريديم و بي نشان بوديم
^{خواب بوديم و خوب مي ديديم}^پاک^{بوديم و پاک مي رفتيم}^{متدين بدون بار گناه}^{زير خروار خاک مي}^رفتيم
	^{همه در زير سايه قرآن}^{همه مشغول زندگي بوديم}^لحظه^{هاي جواني خود را}^{در مناجات و بندگي بوديم}
	^{بر سر}^{شانه هايمان هر شب}^{کيسه هاي کريم مي برديم}^{نان افطار سفره}^{هامان را}^{از براي يتيم مي برديم}
	^{لقمه ناني که بود}^{مي خورديم}^{کي به فکر غذاي فردا بود}^{اهل از خودگذشتگي بوديم}^دلمان^{دل نبود دريا بود}
		^{هر شب جمعه کنج خانه مان}^سر^{سجاده دعا بوديم}^{با همان ذکر السلام عليک}^{زاير صحن کربلا}^بوديم
	^{هر کجا خيمه مي زديم با خود}^کوله^{بار اميد مي برديم}^{شاد بوديم از اين که هر لحظه}^{روي شانه}^{شهيد مي برديم}
	^{نا گهان بين ناگهاني ها}^پاي^{شيطان به خانه ها وا شد}^{عطر سجاده هايمان هم رفت}^{جبريل از}^{کنارمان پا شد}
	^{ناگهان بين ناگهاني ها}^{باد آمد}^{بهارمان را برد}^{بوي پرواز رفت و همراهش}^{بوي آغوش يارمان را}^برد
	^{کم کم از يا خدا که دور شديم}^روزي^{آسمانمان کم شد}^{هي دويديم ار پي دنيا}^{ولي از سفره نانمان کم}^شد
	^{کاروان رفت و عده اي رفتند}^{عده اي هم به چاه}^{افتادند}^{عده اي در مسير خود ماندند}^{عده اي بين راه افتادند}
		^عده^{اي رفته و شهيد شدند}^{عده اي بي بها عزيز شدند}^{عده اي تا خدا}^{سفر کردند}^{عده اي هم اسير ميز شدند}
	^{از دل زندگي مابوي}^عمر^{بي استفاده مي آيد}^{از سر سفره هاي ما حالا}^{بوي خمس نداده مي}^آيد
		^{اي شهيدان صحن مسجد ارک}^{خوش به حال شما}^{و بال شما}^{پيش ارباب ياد ما هستيد ؟}^{منم و غبطه وصال شما}
	^{بايد اين روز هاي پاييزي}^يک^{نفر با بهار برگردد}^{از براي نجات اين دنيا}^{وارث ذوالفقار}^برگردد
		^{با هزاران اميد مي گوييم}^{آفتابا با امام ما}^برگرد^{يا اباالغوث يا ابا صالح}^{جان زهرا تو را خدا برگرد}

شهيد دكتر مصطفي چمران

محمدعلي كامراني — Mon, 06 Sep 2010 19:40:00 GMT

سنگر انفرادي

تاريخ مرا در محك امتحان قرار داده است. مي‌خواهد فداكاري مرا بسنجد. مي‌خواهد شجاعت مرا بيازمايد. اكنون پرچم خدايي به دست من سپرده شده است تا با طاغوت‌ها بجنگم و مبارزه من فقط با شهادت و فدكاري امكان‌پذير است.

خدايا! تو را شكر مي‌كنم كه با فقر آشنايم كردي تا رنج‌ گرسنگان را بفهمم و فشار دروني نيازمندان را درك كنم.

خدايا! هدايتم كن؛ زيرا مي‌دانم كه گمراهي چه بلاي خطرناكي است.

خدايا! هدايتم كن كه ظلم نكنم؛ زيرا مي‌دانم ظلم چه گناه نابخشودني است.

خدايا! نگذار دروغ بگويم؛ زيرا دروغ ظلم كثيفي است.

خدايا! محتاجم مكن كه تهمت به كسي بزنم؛ زيرا تهمت، خيانت ظالمانه‌اي است.

خدايا! ارشادم كن كه بي‌انصافي نكنم؛ زيرا كسي كه انصاف ندارد، شرف ندارد.

خدايا! راهنمايم باش تا حق كسي را ضايع نكنم كه بي‌احترامي به يك انسان، همانا كفر خداي بزرگ است.

خسته شده‌ام،‌ پير شده‌ام، دل‌شكسته‌ام. نااميدم، ديگر آرزويي ندارم و احساس مي‌كنم كه اين دنيا ديگر جاي من نيست. با همه وداع مي‌كنم و مي‌خواهم فقط با خداي خود تنها باشم.